بهترین کارگزار
آنگاه که خود را به خدا میسپارید، البتّه او بهترین نگاهبان است. اگر ذرّهای شک و ریب در دلتان باقی است، بدانید: آنگاه که امری را به خداوند واگذار میکنید، خود را از آن مسئله کنار کشیده و همۀ امور را به خدا بسپارید که او بهترین کارگزار است.
شک را از قلبتان بزدائید، به خداوند اعتماد کنید و بدانید آنچه شما را در این زمان رهنمون میشود، این است که هر گاه با هر مسئلهای روبرو شوید، چه آن مسئله برای شما شادیآور و چه غمافزا باشد، هنگامی که امور خود را به خداوند واگذار میکنید، خود را کنار گذاشته و تنها تماشاگر جریانات خواهید بود.
پاداش عظیم
بخشش و گذشت، اوّلین و مهمترین قدم در سیر الیالله است. اگر بتوانی در هر مرحلهای، از صمیم قلب از خودت بگذری، گام بزرگی برداشتهای. هنگامی که از انسانی دلگیر و آزردهخاطر میشوی، به یاد داشته باش، که شما انسانها تن واحده بوده و با یکدیگر اتّصالی ناگسستنی دارید. پس چگونه میتوانید از پارهای از وجود خودتان دلگیر و یا حتّی متنفّر باشید؟
بیاموزید به یکدیگر، چون پارهای از وجود خود نگریسته و با یکدیگر با عشق و یگانگی رفتار کنید.
بیشک عاشقانه زیستن و با یکدیگر با عشق و اتّحاد و یگانگی رفتار کردن، بهترین راه وصل دوست است.
پس با هدف اتّصال و با دیدۀ وحدت به یکدیگر نگریسته و از خطاهای هم درگذرید.
بدانید که خداوند، هنگامی که انسانی را مورد آزمایش قرار میدهد، میزان بخشش و ازخودگذشتگی او بهترین ملاک برای عبور وی از امتحانات بوده و هراندازه میزان گذشت و بخشش بیشتر باشد، تقرّب وی نیز بیشتر بوده و سنگینی امتحانات، میتواند برای او کمال محسوب شده و البتّه او را پاداشی عظیم خواهد بود. گوگل یاهو دانلود رایگان آشپزی ورزش چت روم فارسی شعر غزل
صدای خدا
تا جایی که به شنیدن مربوط میشود، خداوند همیشه شنوا و بیناست ولی شما انسانها از شنیدن بازماندهاید. گوش وهوش خود را به روی جهان هستی بستهاید. در ناشنوایی کامل به سر میبرید. تا بدان حد که هیچ صدایی، حتّی صدای خدا را نمیشنوید و از این ناشنوایی لذّت میبرید و خود را بینیاز از هدایت و بینیاز از شنیدن میپندارید.
اکنون زمان برخاستن است. گامی به اندازۀ نیاز بشریت، برای دست یافتن به ذات یگانۀ هستی، با او یکی شدن، در او حل شدن و رها شدن.
برای برداشتن این گام، خود را آماده کنید، از منیّتها رها شوید. از جنگها و خشونتها دست بردارید. با عشق زندگی کنید. آزادگی بیاموزید و همواره خود را تسلیم امر خداوند نمائید که این برای شما بهتر است، اگر میدانستید.
معمّا
هنگامی که خود را به خدا میسپارید، از هر چه غیر دوست بریده و تنها برای او زندگی می کنید.
بدانید: خداوند، شما را راهی نموده است تا به خدایتان بازگردید و راه وصل بجوئید.
بدانید: زندگانی دنیا بازیچهای بیش نیست، خود را به بازیچهها مشغول ندارید.
بدانید: در وحدت و عشق و یگانگی، آن یگانۀ بیهمتا را درک خواهید کرد و به او خواهید پیوست. برای خود معمّا نسازید. آنچه شما را به او پیوند میدهد، انجام دهید و از آنچه شما را از دوست جدا میکند، فاصله بگیرید.
بدانید: خداوند شما را مجازات نخواهد کرد بلکه این شما هستید که در حسرت وصل دوست خواهید سوخت.
بیاموزید: از لحظاتتان برای کمال استفاده نموده و اوقات ارزشمندتان را بیهوده هدر ندهید.
خداوند بندگان خویش را دوست دارد و برای آنها حیاتی لذّتبخش و جاودانه مهیّا نموده است. لحظات ارزشمندتان را هدر ندهید و تنها وصل او را بجوئید که این برای شما بهتر است، اگر میدانستید.
دل رنجور
اشکی که از سر ناتوانی ریخته میشود، دلی که رنجور است، غمی که روح را میآزارد، مادامی که انسانی در رنج و عذاب است، برای شما که توانایی برداشتن این رنج و عذاب را دارید، مسئولیتآفرین بوده و شما را نیز تحت تأثیر قرا خواهد داد.
بدانید: خداوند انسانها را پشتوانۀ یکدیگر قرار داده و شما را چون تن واحده آفریده است. پس هرگز از مسئولیت نسبت به یکدیگر شانه خالی نکرده و از خود سلب تکلیف ننمائید.
بلکه بدانید، هراندازه برای یکدیگر مایۀ دلگرمی و سرور باشید، خداوند نیز شما را پاداش داده و در قلبهای شما سرور و شادی ایجاد خواهد کرد.
سرچشمۀ حقیقت
بدان و آگاه باش: آنچه تو را بر این میدارد که فرمان پروردگار را گردن نهاده و از آنچه روزی تو نمودهاست، بخشش کرده و خود را ملزم به رعایت حقّ نیازمندان نمایی، رسیدن به هدف و نزدیک شدن به پروردگار است ولی به یاد داشته باش: انگیزۀ یک رهرو تنها عشق است و عشق قید و شرط نمیشناسد. اگر هر کاری را تنها با انگیزۀ عشق و به دلیل نیاز درونی به عشقورزیدن انجام دهی، آنگاه بقیۀ اهداف نیز، به خودی خود تأمین خواهد شد.
بدان: آنچه تو را وامیدارد، از روزی خود گذشت نموده و آن را با دیگران تقسیم نمائی، حسّ وظیفهشناسی و اجرای فرمان پروردگاراست ولی اگر این کار را عاشقانه و با اخلاص و با نیّت عشقورزیدن انجام دهی، آنگاه رحمت الهی را درک کرده و در راه عشق قدمی به پیش خواهی رفت.
برای انجام عاشقانۀ کارها باید تمامی انگیزهها را فراموشی سپرده و به ندای درونت توجّه کنی. هنگامی که انسانی را نیازمند کمک میبینی، به صدای قلبت گوش فراده. ببین چگونه میتوانی، بدون هیچ چشمداشتی ، حتّی انتظار قدردانی و تشکّر او را یاری رسانی.
اگر توانستی بدون هیچ انتظاری، تنها با نیّت عشقورزیدن، از هیچ کمکی دریغ ننمائی، آنگاه پالایش شده و از سرچشمۀ حقیقت جرعهای نوشیدهای. گوگل یاهو دانلود رایگان چت روم آشپزی
راه فلاح و رستگاری
خداوند شما را در خیرات و یاری رساندن به یکدیگر، اجباری ننموده است بلکه خداوند راه فلاح و رستگاری را به شما نشان میدهد.
پس هر که خواهد بدان جانب بشتابد و از رحمت خاصّ الهی بهرهمند شود، میتواند از نعمتهایی که خدا به او ارزانی داشته، دست بشوید و با کمال میل و رغبت از آن نعمتها به نیازمندان ببخشد.
خداوند شما را میآموزد، در هنگام نیاز و سختیها به یاری یکدیگر بشتابید که آنچه در این راه انجام دهید، دستگیر خود شما شده و شما را به حق نزدیکتر خواهد ساخت.
از چه رو خود را محصور میسازید؟ چرا میاندیشید، زندگی همانگونه است که آن را پیشبینی میکنید؟ آیا از خداوند قادر ناامیدید؟ آیا نمیدانید، خدا بر هر کاری تواناست؟ آیا آمکان دارد تمام عمر خود را صرف نیکی نمائید و خداوند شما را تنها گذارد؟ آیا این با عدالت خداوند برابری میکند؟
خداوند شما را میآزماید. آنها که سختیهایی داشتهاند، مورد آزمون الهی قرار گرفتهاند، پس بر امتحانات خداوند صبور و شکیبا بوده و راه فلاح و رستگاری بجوئید که این برای شما بهتر است، اگر میدانستید. دانلود رایگان گوگل یاهو جستجوآشپزی ورزش
قضاوت نکنید
در همه حال به یاد خدا باشید. دربارۀ یکدیگر قضاوت نکنید. بدون اطّلاع، یکدیگر را محکوم نکنید. با دیدۀ عشق و وحدت به یکدیگر نگریسته و از خطاهای هم درگذرید.
بدانید: انسانها برای امتحان بر سر راه یکدیگر قرار میگیرند.
پس در امتحان پروردگار، بهترین راه وصل دوست را بجوئید. راه عاشقانه زیستن راهی ناهموار و پرخطر است. پس ناهمواریها را هموار کنید. خطرها را به جان بخرید و تنها عشق را برگزینید.
جبران حرمان
هرگز مپندار خدا از تو جدا بوده است. بین ما جدایی نیست. خداوند همواره با توست ولی تو این را درک و احساس نمیکنی. هنگامی که پردههای ابهام فرو افتند، خود را همواره در کنار خداوند احساس خواهی کرد. برای حلّ مشکلاتت به خدا پناه ببر که او همواره تو را پشتیبان خواهد بود.
خداوند شما را به سوی خویش فرامیخواند. هر کدام از شما دعوتش را لبّیک گویید، شما را حمایت و هدایت خواهد کرد. بر امتحانات خداوند صبور و شکیبا باشید و با آغوش باز و گرمی، از آنها استقبال کنید تا شما را رنجی نرسد.
آنگاه که از امتحانات سربلند بیرون آیید، جبران حرمان شده و شادی و نشاط بینظیری را تجربه خواهید کرد. همواره در هنگام امتحانات به یاد خدا باشید و از کمک او بهره گیرید.
در مسیر کمال همواره رو به سوی ترقّی دارید. حتّی اگر توقّفها یا عقبگردهای کوتاهمدّت داشته باشید.
مأمن والا
از آنچه خداوند برایتان مهیّا کرده است، غافل نباشید.
بدانید: آنگاه که خداوند را میخوانید، بهترین طریق زیستن را برگزیدهاید.
بدانید: خداوند شما را میآزماید، چنانچه از آزمایشات الهی سربلند بیرون آیید، گامی به سوی دوست برداشتهاید.
بدانید: خداوند بندگان خویش را دوست دارد و از آنچه برایشان باعث رنج و سختی است، آنان را برحذر میدارد.
بدانید: خداوند آن هنگام که انسان را آفرید و او را خلیفةالله قرار داد، کمال رحمانیّت خویش را در هنگام آفرینش انسان به اثبات رسانید. پس بر شماست، رحمانیّت او را پاس بدارید و از آنچه شما را از دوست جدا میکند، دوری گزینید.
بدانید: خداوند، هنگام آزمایش بندگانش با آنان است و آنان را در پناه خویش قرار میدهد. پس با تکیه بر مأمن والای خویش، امتحانات را پاس بدارید و سختیها را به جان خرید و بدانید، خداوند همواره با شماست.
آنچه از این راه به دست میآورید، توشۀ راه خود سازید که مقصد نزدیک و خداوند مشتاق شماست.
رهایی
بدان و آگاه باش: چنانچه رضای دوست را طالبی، باید همواره در جهت خیر و نیکی رساندن به بندگان خداوند گام برداری.
بدان: رضایت پروردگاردر رضایت بندگان اوست. پس هر که بندگان خداوند را گرامی بدارد و برای خیر و نیکی رساندن به آنها جدّ و جهد کند، بیشک گامی به سوی پروردگار برداشته است.
بدانید: آنگاه که خداوند را میخوانید، باید از صمیم قلب و با صفای باطن او را بخوانید تا جوابتان را دریابید.
بدانید: هر چه در جهت خدایی شدن بکوشید، به وارستگی نزدیک شده و از بندها رهایی خواهید یافت.
آرامش و پالایش
راه خدا، راه از خود گذشتن است. کسی که میخواهد به خدا برسد، باید منیّتهایش را حذف کند، خود را به فراموشی سپارد و همواره او را مدّ نظر داشته باشد.
هر انسانی با هر تکنیکی میتواند مقداری آرامش به دست آورده و پالایش شود. ولی برای وصل پروردگار تکنیک کافی نیست. بلکه باید راه تسلیم شدن واز خود گذشتن را بیاموزد.
برای گذشتن از خود همواره باید به یاد داشته باشد که در هنگامی که تصمیمی را اتّخاذ میکند، خود را حذف و تنها به رضای او بیندیشد که این بهترین طریق وصل اوست.
فراسو
انسانها را به دیدۀ جلوهای از پروردگار نگریستن، تنها به اندیشۀ آن و گفتار آن میسّر نمیشود، برای انجام این کار باید به فراسو بنگری. به هر چیزی به فراسوی آن نگاه کن. به اتّفاقات، انسانها، تصاویر. در فراسوی بعد زمان و مکان و فراسوی ظاهر مادّی هر چیز، حقیقت عمیقی نهفته است.
به حقایق بنگر. برای پی بردن به حقیقت هر چیزی آن را در دو بعد بببین. بعد ظاهر و بعد باطن. برای دیدن بعد باطن، خودت را جای هر کسی قرار بده و با این کار، روح خدایی و حقیقت آن فرد را احساس کن.
ذات یگانۀ هستی
آنگاه که خود را به خدا میسپاری، آنگاه که از دنیا چشم میپوشی و آنگاه که، هرکه و هر چه که، تو را به دنیا پیوند میدهد، پشت سر میگذاری، تنها چیزی که باقی میماند، اوست، که ذات یگانۀ هستی است.
بدان: رهروی به آداب خاصّی به جاآوردن نیست، بلکه یک رهرو در درجۀ اوّل تنها به او میاندیشد، برای او زندگی میکند، برای او گام برمیدارد و برای رضای او کار میکند. راه رهروی، راه عاشقانه زیستن است. با عشق و با بذل عشق به همۀ هدفهایت دست خواهی یافت. برای عاشقانه زیستن، باید بدانی، آنچه که انجام میدهی، با هدف عشق به پروردگار و کسب رضایت او باشد.
بدان: رضایت پروردگار، در بخشش، نیکی و احسان است. پس اگربیاموزی عاشقانه نیکی کنی و احسان بورزی و تنها با یاد خداوند و عشق به او لحظههایت را سپری کنی، به هدف نهایی خود نزدیک شده و از زندگیات بهره خواهی برد.
هر کاری، هر فکری، هر کلامی، باید با عشق و با هدف دستیابی به رضایت پروردگار ، انجام شود تا بتواند تو را به ملکوت نزدیک سازد. خداوند همواره شما را به نیکی و احسان نسبت به یکدیگر فرمان داده است. پس در این طریق تلاش کن تا خدا را در درون خود بیابی.
اکنون عشق چه می کند؟
چون به درون خود بنگریم، در درون خود تضادهای زیادی را میبینیم، تضادهایی که ناشی از پذیرفتن یک سری چهارچوبها و مقیّد شدن به آنهاست.
چنانکه بیاموزی همواره رها از قید و بندها و آنچه تو را در خود اسیر میکند، راه عشق را برگزینی، بهترین طریق زیستن را برگزیدهای، هنگامی که عملی را میخواهی انجام دهی یا تصمیمی بگیری، فکر نکن چه چیز خوب و چه چیز بد است، کدامیک برایت چه پیامدی دارد و از هر مطلبی، قرار است، چه چیزی به دست بیاوری، بلکه تنها بگو: اکنون عشق چه میکند؟ و سپس بتدریج میآموزی، همواره در زندگی راه عشق را برگزینی.
نیاز به وقفه و چهارچوبشکنی وجود ندارد.از همین لحظه میتوانی برای همۀ رابطههایت، اعمالت، نیّاتت و عباداتت، از این راهکرد استفاده کنی.
اکنون عشق چه میکند؟ در نهانگاه قلبت جستجو کن. در نهانیترین زوایای درونت عشق را بیاب و ببین که عشق برایت چه تصمیمی میگیرد و سپس تنها با عشق و به نیّت عشق و به هوای عشق به پیش برو.
هنگامی که درمعرض آزمونی قرار میگیری، این آزمون میتواند برای تو نتایجی داشته باشد. اگر خود را رها کرده و بدون مقیّد شدن به بایدها و نبایدها، تنها به رضای پروردگار بیندیشی، البتّه از آزمون سربلند بیرون خواهی آمد. ولی اگر بخواهی تنها در چهارچوبها، با احساس قید و بند عمل کنی، آنطور که شایسته است، نخواهی توانست مسائل را حل کرده و از آن پلی برای وصل دوست بسازی. هنگامی که بر سر دوراهی قرار میگیری، بدان راه عاشقانه زیستن، بهترین راه وصل دوست است.